Imponderables

کارشناسان پزشکی هوایی معتقدند برای این ادعا که تغییرات جوی سبب باد کردن پاها در هواپیما می شود، دلیلی در دست نیست. آنان اطمینان می دهند که دلیل باد کردن پاها در هواپیما، همان دلیل باد کردن پا بر روی زمین، یعنی عدم تحرک و فعالیت است. در واقع قلب تنها عضو بدن نیست که مانند تلمبه عمل می کند؛ ماهیچه های هم چنین کاری را انجام می دهند. قدم زدن یا پیچ و تاب دادن ماهیچه های پا، به این عمل کمک می کند. شما درون هواپیما نه تنها محدودیت جنبشی دارید، بلکه پاهایتان نیز به حالت عمود بر کف قرار می گیرند. اگر مدت مدیدی بدون فعالیت عضلانی به همین حالت بنشینید، بر اثر جاذبه، خون و مایعات دیگر در پاهایتان جمع می شود. ورم پاها واقعا هیچ ارتباطی به پوشیدن یا نپوشیدن کفش – در مدتی که فعالیت نمی کنید- ندارد. اگر کفش ها را بپوشید، پاها تکیه گاهی خواهند داشت، اما گردش خون در آن ها محدود خواهد شد. در آن صورت پاها احساس تنگی جا خواهند کرد، ولی این کار مانع باد کردن آن ها نخواهد شد. اگر کفش ها را درآورید احساس راحتی بیش تری خواهید کرد، اما موقع دوباره پوشیدن آن ها دچار دردسر خواهید شد. البته بیش تر ما هنگام سفر چنین کاری نمی کنیم. جمع شدن مایعات در پا، در اتوبوس، قطار و اداره نیز اتفاق می افتد. پای بسیاری از مردم در طول روز باد می کند و به همین دلیل برخی نظر می دهند که بهترین زمان خرید کفش بعد از ضهر است. در این هنگام از روز، خیلی ها کفش هایی می خرند که اندازه ی آن ها از اندازه ی پاها به هنگام بیدار شدن از خواب، بزرگ تر است.

 We talked to two specialists in aviation medicine who assured us that there is no reason why atmospheric changes in airplanes would cause feet to swell. Both assured us that the reason your feet swell up on a plane is the same reason they swell up on the ground—inactivity. Your heart is not the only organ in the body that acts as a pump; so do the muscles of the legs. Walking or flexing a leg muscle assists the pumping effect. On a plane, you are not only confined in movement but sitting with the legs perpendicular to the floor. If you sit for prolonged periods without muscular activity, blood and other fluids collect in the foot with the assistance of gravity. It doesn’t really matter whether you leave your shoes on or off during periods of inactivity. If left on, they will provide external support, but they will inhibit circulation, feel tight—and will not prevent feet from swelling, in any case. If you take your shoes off, you will feel more comfortable, but you’ll have a tough time putting your shoes back on, and most of us don’t take our shoehorns along on planes. The pooling of fluids in the feet can happen just as easily in a bus, a train, or an office. Most people’s feet swell during the day, which is why the American Podiatric Association recommends buying shoes during the middle of the afternoon. Many people require a shoe a half size to a full size larger in the afternoon than when they wake up. If your feet swelling becomes a problem, consider airplane aerobics. A few laps around a wide-body plane will do wonders for your feet and will build up your appetite for that wholesome and delicious airplane meal that awaits you

.

دماسنج سلسیوس یا سانتی گراد، هنگام تشخیص اختلاف های جزیی در دماهای معمولی، نسبت به دماسنج فارنهایت از دقت کم تری برخوردار است. به بیان بهتر، در مقیاس فارنهایت، فاصله ی نفطه ی انجماد (۳۲ درجه ی فارنهایت)و نقطه ی جوش ( ۲۱۲ درجه ی فارنهایت) ، به ۱۸۰ قسمت یا درجه تقسیم شده است؛ در حالی که در مقیاس سلسیوس، نقطه ی انجماد (۰ درجه ی سانتی گراد) و نقطه ی جوش (۱۰۰ درجه ی سانتی گراد) از نظر عددی به هم نزدیک هستند و ۱۰۰ تقسیم بندی را شامل می شوند.

((هر چه تقسیمات بیشتر باشد، دقت نیز به همان میزان افزایش می یابد.))

The Celsius system, for example, is less precise than the Fahrenheit in distinguishing slight variations in moderate temperatures. Thus while 180 increments on the Fahrenheit Scale are necessary to get from the freezing (the freezing point is 32° )  to the boiling point(the boiling point is 212°)  , the freezing point (0°) on the Celsius scale and the boiling point (100° C) are closer, only 100 increments apart

.

شلاق، هنگام فرود آمدن می تواند بیش از هزار کیلومتر در ساعت سرعت بگیرد. در واقع آنچه شنیده می شود، صدای شکسته شدن دیوار صوتی است!

Whips can attain a speed of more than seven hundred miles per hour when snapped, breaking the sound barrier. What you are hearing is a mini sonic boom

.

 فلورانس نایتیتگل همواره لباس سفید می پوشید. رنگ سفید که
نشانه ی پاکی است، برای پرستاران رنگ مناسبی محسوب می شود، زیرا هر گونه آلودگی را
به سرعت نشان می دهد.

جراحان نیز تا سال ۱۹۱۴ میلادی لباس سفید می پوشیدند، اما
در این سال یکی از آنان متوجه شد که رنگ قرمز خون روی لباس سفید کاملاَ توی پشم می
زند. به همین دلیل او رنگ سبز اسفناجی را برای لباسش برگزید که رنگ قرمز خون را
خنثی می کرد.

در پایان جنگ جهانی دوم رنگ لباس های کارکنان اتاق های عمل
دچار دگرگونی شد و از آن پس بیشتر جراحان، رنگ شبز را برگزیدند. از سال ۱۹۶۰ به
بعد نیز استفاده از رنگ آبی متمایل به خاکستری متداول شد.

اما چرا؟ بای آن که رنگ آبی مایل به خاکستری، روی صفحه ی
تلویزیون هایی که برای آموزش فنون جراحی به دانشجویان این رشته مورد استفده قرار
می گیرد، بهتر به نمایش در می آید.

Florence Nightingale always wore a white uniform. White, of
course, is a symbol of purity, and in the case of a nurse, an appropriate and practical one—white quickly shows any dirtiness. Surgeons also wore white until 1914, when a surgeon decided that red blood against a white uniform was rather repulsive and needlessly graphic. The spinach green color he chose to replace it helped neutralize the bright red. At the end of World War II, the lighting was changed in operating rooms, and most surgeons switched to a color called “misty green” .  Since about 1960, most surgeons have used a color called “seal blue,” which contains a lot of gray. Why this latest switch? According to Bernard Lepper, of the Career Apparel Institute ofNew York City, seal blue shows up better on the TV monitors used to demonstrate surgical techniques to medical students

.

در بسیاری از مسابقه ها، از جمله مسابقه های اسب دوانی، حرکت شرکت کننده ها
خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت است. عقربه های ساعت به چه جهت در جهت کنونی می
چرخند؟

هنری فریت یکی از مشهورترین ساعت سازان آمریکا توضیح ساده ای برای این نکته
دارد. او می گوید پیش از پیدایش ساعت های امروزی، از ساعت های خورشیدی استفاده می
شد. در نیمکره ی شمالی سایه ها در جهتی می چرخند که امروزه به آن “حرکت در
جهت عقربه های ساعت” می گوییم، در واقع عقربه های ساعت برای تقلید حرکت طبیعی
خورشید ساخته شده اند. فریت، بر این اعتقاد است که اگر ساعت در نیمکره ی جنوبی
اختراع می شد، عقربه های آن بر عکسِ حرکت کنونی می چرخیدند.

In baseball, horse racing, and most forms of skating, we are accustomed to seeing a counterclockwise movement. Is there any particular reason why clocks run “clockwise”? Henry Fried, one of the foremost horologists in theUnited States, gives a simple explanation for this Imponderable. Before the advent of clocks, we used sundials. In the northern hemisphere, the shadows rotated in the direction we now call “clockwise.” The clock hands were built to mimic the natural movements of the sun. If clocks had been invented in the southern hemisphere, Fried speculates, “clockwise” would be the opposite direction

.